1913'de yazmış büyük şair...Ama bakın ne güzel yazmış...
Âtiyi (geleceği) karanlık görerek azmi bırakmak...
Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.
Davransana... Eller de senin, baş da senindir!
His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin?
Hayret veriyorsun bana... Sen böyle değildin.
Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?
Hüsrâna rıza verme... Çalış... Azmi bırakma;
KENDİN YANACAKSAN BİLE, EVLÂDINI YAKMA!
**
Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...
Sesler de: 'Vatan tehlikedeymiş... Batıyormuş! '
Lâkin, hani, milyonları örten şu yığından,
Tek kol da yapışsam demiyor bir taraftan!
SÂHİPSİZ OLAN MEMLEKETİN BATMASI HAKTIR;
SEN SAHİP OLURSAN BU VATAN BATMAYACAKTIR.
Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...
Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.
Feryâd ile kurtulması me'mûl ise haykır!
Yok, yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!
'İş bitti... Sebâtın sonu yoktur! ' deme, yılma.
Ey millet-i merhûme, sakın ye'se kapılma.
M.Akif ERSOY
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder